TOEN
Wat doen we hier eigenlijk? Volg je braaf pa's bevelen op?
Ben je zo wanhopig? - Dit ben jij niet.
Dat is het verschil tussen ons. Ik kan zelf denken.
Ik ben niet zo zielig als jij.
Voor pa stierf, zei hij dat ik je misschien zal moeten doden, Sam.
Hoezo dat nou weer? - Geen idee.
We hebben het over de Colt, toch? - Als je het onmogelijke wilt doen...
en de duivel wilt doden, dan doen we dat zo.
Jullie zijn aan het LARPen, hè?
Jullie spelen iets na, zijn fans. - Fans waarvan?
Supernatural, door Carver Edlund.
Hij heet Chuck Shurley, een genie. - Ik ben Dean, dit is Sam.
Waar je over geschreven hebt.
Ik schrijf en het gebeurt. Ik ben een god.
Hij is een profeet van de Heer. - Jij...
Jij bent... - Carver Edlund. Ja. Hoi, Becky.
Ik ben je grootste fan, maar ik weet dat Supernatural maar een boek is.
Het is allemaal echt. - Ik wist het.
Gaat het wel? - Ben jij het echt, Sam?
En je bent zo stevig.
NU
Dean. Kom op.
Chuck. Daar ben je.
Jongens? - Wat is er?
Niets. Gewoon...
Ik hang hier wat rond.
Wat doen jullie hier? - Jij vroeg ons te komen.
Niet waar. - Jawel, per sms.
Dit adres. 'Kwestie van leven en dood.'
Komt je dat bekend voor? - Ik heb niets gestuurd.
We hebben de hele nacht gereden. - Sorry, ik snap niet wat er...
Sam? Je bent er.
Becky, toch?
Je weet het nog.
Je hebt aan me gedacht.
Geeft niet. Ik kan jou ook niet uit m'n hoofd zetten.
Heb je m'n telefoon afgepakt? - Even geleend, uit je broek.
Ze willen het echt wel zien.
Wat? - Mijn god.
Geweldig als ze iets tegelijkertijd zeggen.
Chuck? Kom, de show gaat beginnen.
Jongens, het spijt me. Voor alles.
Hé, Dean, je ziet er goed uit. - En jij bent?
Ik ben ook Dean.
Sam en Dean. Nu heb ik een probleem.
Veel plezier, jongens.
Wat is dit, Becky?
Fantastisch. Een Supernatural-congres. Het eerste ooit.
heb je wat zout?
eerste jaarlijkse SUPERNATURAL CONGRES
Welkom bij het eerste jaarlijkse Supernatural-congres.
Om kwart voor vier, in de Magnolia Room, het forum:
Bang jongetje: Het geheime leven van Dean.
Om half vijf, De homo-erotische kant van Supernatural.
En de grote jacht begint natuurlijk om zeven uur precies.
Maar eerst...
Eerst wil ik de man zelf introduceren.
De bedenker en schrijver van de Supernatural-boeken...
de enige echte Carver Edlund.
Oké, mooi. Dit is lang niet zo ongemakkelijk als ik...
Droge mond.
Vragen dan maar?
Jij. - Hé, Mr Edlund. Groot fan.
Ik vroeg me af...
hoe u Sam en Dean eigenlijk bedacht heeft?
Het kwam ineens in me op.
De man met de haak.
In elke vechtscène...
laten Sam en Dean hun wapen uit hun handen slaan door de slechterik.
Waarom maken ze er geen elastiek of zo aan?
Ik heb geen idee.
Vervolg.
Waarom zien ze niet dat Ruby slecht is?
Ze zit Sam duidelijk ethisch te manipuleren. Dat ziet toch iedereen?
Als je de boeken niets vindt, lees ze dan niet, Fritz.
Het is al goed. Volgende vraag.
Jij.
Aan het eind van het laatste boek gaat Dean naar de hel.
Wat gebeurt er daarna? - Daar kan ik wel wat over zeggen.
Daar gaan jullie achter komen.
Dankzij een rijke Scandinavische investeerder...
gaan we weer uitgeven.
Een 'Yellow-Eyed'- cocktail.
Ik wilde vragen of je... - Hoi, Sam.
Sorry, hoor, maar we hebben het momenteel nogal druk.
De Colt zoeken, op de duivel jagen. We hebben hier geen tijd voor.
Ik heb jullie niet gebeld.
Hij bedoelt de boeken, Chuck.
Waarom ga je nog meer uitgeven? - Voor eten en onderdak?
Wie gaf jou de rechten op ons levensverhaal?
Een aartsengel, en ik wilde het niet.
Het gaat niet door. Geen boeken meer. Ons leven is geen publiek bezit.
Zou je ons even alleen willen laten, Becky?
Weten jullie wat m'n beroep is? - Dat weten we, ja.
Wat dan? Want ik weet het niet. Ik ben geen goede schrijver.
Ik ben niet goed verkoopbaar.
Ik ben geen held die op pad gaat en monsters gaat bestrijden.
Tot de wereld vergaat, moet ik leven.
Ik heb alleen de Supernatural-boeken.
Wat moet ik anders?
Wacht nou, jongens.
Gaat het? - Ik denk het wel.
Wat gebeurde er? - Ik heb een geest gezien.
Een geest? Hoe zag hij eruit? - Laat maar aan de volwassenen over.
Het was een vrouw. Ze had een ouderwetse jurk aan.
Echt oud. Van een oude schooljuf of zo.
Zei ze iets?
Kom allemaal dichterbij, voor een angstaanjagend horrorverhaal.
Ik heb een geest gezien.
Niemand minder dan de geest van Leticia Gore zelf.
Ik was op de tweede verdieping.
Het LARPen is begonnen.
Hoe noem je dat?
'Live Action Role Playing.' Een spel. Van het congres.
'Pa's dagboek. Beste Sam en Dean, het spookt in dit hotel.
Jullie moeten de geest opsporen.
Ondervraag getuigen, ontdek aanwijzingen en vind de botten.
Het team dat wint, krijgt een dinerbon van 50 dollar.
Liefs, pa.'
Jullie gaan echt wel winnen.
Ja, agenten Lennon en McCartney...
als manager van dit mooie etablissement...
kan ik u verzekeren dat het hier inderdaad spookt.
Dit gebouw was ooit een weeshuis, gerund door de gemene Leticia Gore.
Vandaag precies honderd jaar geleden...
werd Miss Gore gek...
en slachtte ze vier jongetjes af voor ze zelfmoord pleegde.
Men zegt dat nu...
de zielen van die arme jongetjes hier gevangenzitten...
en dat de kwade geest van Miss Gore ze tot op de dag van vandaag straft.
Meer toneelclub kan ik niet aan.
Dit kan niet vreemder worden.
Pa zei... Hij zei dat ik je misschien wel moet doden.
Doden? Hoezo dat nou weer?
Weet ik niet.
Ik heb een borrel nodig.
Het veld slaat op hol.
Ik ben de gemene oude Leticia Gore.
Ze hebben me in de kelder begraven.
Je hebt me geraakt. - Nu moet je verdwijnen.
Hoe moet ik nou verdwijnen?
Oké, Dean, ik zie je over vijf minuten.
Maar serieus, blijf van m'n Skittles af.
Help ons.
Help ons. We mogen niets leuks doen van Miss Gore.
Dit hoort bij het spel, toch?
Allemachtig.
Dat was...
Stoute jongen.
Hoe is het? - Druk bezig.
Je ziet er wel mooi uit. Zeker voor een dode meid.
Dat heb ik nu al 1l keer gehoord vanavond.
Allemaal van kerels in MacGyyer-jasjes.
Maar jij lijkt anders.
Hoezo dat? - Je lijkt niet bang voor vrouwen.
Voor de laatste keer, ik verzin dit niet.
Ze is boven. Een echte, levende, dode geest.
Pardon. - Het was vast een actrice.
Die me in elkaar sloeg en verdween?
Heb je iets gezien? - Dit hoort niet bij het spel, eikel.
Ik ga weg en dat zou jij ook moeten doen.
Wacht, Alex.
Kom eens terug.
Wat denk je?
Zo'n goede acteur is hij niet.
Ja, agenten Jagger en Richards...
als manager van dit etablissement kan ik u verzekeren dat het hier spookt.
Dit gebouw was vroeger een weeshuis, gerund door de gemene Leticia Gore.
Zouden we u wat vragen mogen stellen?
Ik heb geen tijd om Star Wars te spelen.
Vraag het die man met die halsdoek.
We willen u echt spreken.
Jullie gaan er echt helemaal in op. - U moest eens weten.
Zeg het eens. - Wat ze zeggen.
Dat het hier spookt. Leticia Gore. Is daar iets van waar?
We zeggen dit liever niet tegen gewone mensen...
maar, ja, in 1909 was dit Weeshuis Gore.
Miss Gore vermoordde vier jongens met een slagersmes en toen zichzelf.
Is het vandaag echt honderd jaar geleden?
Jullie congresmensen willen authenticiteit.
Zijn er waarnemingen geweest? - Zo af en toe.
Een paar kamermeisjes zijn gestopt.
Hadden de jongens gehoord of gezien. Een conciërge zag ooit Miss Gore.
Waar slachtte Miss Gore de jongens af?
Jullie moeten niet overal rond gaan stampen.
Er is veel verboden toegang voor nerds.
De zolder.
Hij slaat op hol.
Super. Een echte geest...
en wat kerels die doen alsof ze ons zijn en zich ermee bemoeien.
Dit kan nooit goed aflopen.
Eigen schuld, dikke bult.
Dean. - Ik zeg het maar.
Het moet hier ergens zijn. - Ik weet het niet, hoor.
Niemand anders zoekt de zolder.
Ten eerste, leef je nou eens in.
Ja? In m'n eentje ziet het er belachelijk uit.
En ten tweede, je hebt hem beneden toch gehoord?
Ik denk dat dit bij het spel hoort.
Help ons.
De make-up is fantastisch. - Amateur.
Leef je in. - Sorry.
Help ons. We mogen niets leuks doen van Miss Gore.
Waar ligt het lichaam begraven?
Dan laten we haar lekker knapperig branden.
Die kan snel rennen.
Kerel.
Moet je dit zien.
Dat is griezelig.
Dat probeerde hij vast te zeggen.
Denk je, Sammy?
Dit is het coolste spel ooit.
M'n moeder houdt van me.
Ik zei, m'n moeder houdt van me.
Dat zal wel. - M'n moeder houdt zo veel van me.
Geweldig.
Goed. Dat was iemand...
van het Geschiedkundig Genootschap.
Leticia heeft niet alleen vier jongens gedood, één ervan was haar zoon.
Haar zoon?
De politie van toen zei dat ze hem gescalpeerd had.
Ik ga dat kreng extra hard laten branden.
Zei hij waar ze begraven is? - Wist hij niet.
Kijk hier. Daar is het weeshuis...
hier het koetshuis en hier het kerkhof.
Denk je dat Leticia daar ligt?
Het valt te proberen.
Mag ik even? - Hij is echt.
Een eeuw oud en er is inderdaad een kerkhof.
Hoe kom je daaraan? - Het is een spel.
En het heet geen liefdadigheid. - Geef hier, sukkeltje.
Jij bent het sukkeltje, sukkeltje.
Bovendien luistert Dean naar niemand.
Rustig aan, Dean.
Wat? Ze zijn verdomd irritant.
Luister, we willen allemaal de botten vinden.
Het leek ons sneller te gaan als we samen zouden werken.
Wij krijgen de dinerbon.
Prima. - En wij mogen Sam en Dean zijn.
Prima.
Rufus, Bobby, schieten jullie een beetje op?
Gaat het? - Ik doe m'n best.
Waar waren we? - Dr. Ellicott heeft toegeslagen.
O, ja.
Wat doen we hier eigenlijk, Dean?
Volg je braaf pa's bevelen op?
Wil je zo graag z'n goedkeuring? - Dit ben jij niet, Sam.
Dat is het verschil tussen ons. Ik kan zelf denken. Ik ben niet zielig.
Wat ga je doen, Sam? Me vermoorden?
Ik ben het zo zat naar jou te moeten luisteren.
Weet je wat? Nu is het genoeg.
Nu is het genoeg. - Wat is er, Bobby?
Ik ben Bobby niet, oké?
Jij bent Sam niet. Jij bent Dean niet. Wat mankeert jullie?
Waarom zou je ervoor kiezen die jongens te zijn?
Omdat we fans zijn. Net zoals jullie.
Ik ben geen fan.
Geen fans. Ik vind het verhaal over Dean en Sam zelfs slecht.
Het is niet leuk, niet vermakend.
Een rivier aan rotzooi die de meesten naar het gekkenhuis zou drijven.
Dus luister goed. Hun pijn is er niet voor jullie vermaak.
Denk je dat zij het leuk vinden behandeld te worden als circusfreaks?
Ik denk dat ze er niets om geven, want het zijn verzonnen personages.
Ze geven er wel iets om. Geloof mij maar.
Ze geven er heel wat om.
Hij neemt het verhaal heel serieus.
Ik heb de jongens gevonden. - Hier is Leticia Gore.
Wat doen jullie?
We zoeken botten, slimmerik. Ze moeten hier ergens liggen.
Over het algemeen liggen botten onder de grond.
Weet ik. Ik ben...
Wacht even.
Menen jullie dit nou? - Absoluut.
We gaan geen graven openmaken. Het is maar een spel.
Vertrouw op ons. Jullie willen toch winnen?
Dat is geen plastic skelet. Dat is een echt skelet.
Jullie hebben een echt graf opengemaakt.
Jullie zijn gestoord. - Jullie wilden toch jagers zijn?
Jagers zijn niet echt. Dit is niet echt.
Jullie gaan echt veel te ver met dit...
Wat? - Stoute jongen.
Stoute jongen.
Was dat echt genoeg?
Dat was echt... - Vreselijk.
Toch? Precies.
Wij trakteren. - Tot ziens.
Hoe weten jullie hoe dat allemaal moet?
We hebben de boeken gelezen.
Succes met de Supernatural-boeken en dat je een eind opflikkert.
Fans?
Ik denk van niet.
DUWEN
Dat is vreemd. - Inderdaad.
Iets gevonden? - Elke uitgang zit op slot.
Alsof... - Iets ons binnenhoudt?
Ja. Dit is foute boel.
Zou je denken, Sammy?
Niet naar binnen gaan. - Ga naar beneden, oké? Snel.
Waarom hebben jullie dat gedaan, m'n moeder weggestuurd?
Misschien vanwege dat strakke kapsel dat ze je gaf?
Een bedankje is wel gepast.
Wat dankbaarheid zou af en toe niet zo verkeerd zijn.
M'n moeder heeft dit niet gedaan.
Wie dan wel?
Heel origineel.
Supernatural geeft u nog meer enge kinderen. Zucht.
We mochten niets leuks doen van Miss Gore.
Jullie lijken totaal niet op echte geesten. Ik zeg het maar even.
Maar Miss Gore is weg en nu kunnen we allerlei leuks doen.
De tijd is om nu.
Bedankt voor jullie diepgaande en ongenadige vragen.
En een fijne...
Wat? Allemachtig.
Hou iedereen in veiligheid. Het gaat om leven en dood.
Hoelang? - Zo lang als nodig is.
Hoe moet ik dat in godsnaam doen?
Geen idee. Verzin maar wat.
Goed nieuws.
Ik heb jullie toch nog veel meer te vertellen.
Fantastisch.
Ik heb het druk.
Dit wil je zien, echt. Het wordt een fantastische show.
Kom maar.
Wat gaat er gebeuren met Sam en Dean?
Wat vinden jullie van engelen?
Ze zijn namelijk lang niet zo suf als je denkt.
Oké. Nieuwe theorie.
De verhalen over Leticia zijn dus onzin.
Stel nou dat die drie wezen indiaantje speelden.
Ze LARPten indiaantje.
En stel dat ze Leticia's zoon gescalpeerd en vermoord hebben.
Mam betrapt ze, wordt gek, maakt hen af en dan ook zichzelf.
Dan hebben we te maken met drie bloeddorstige snotneuzen.
Leticia had ze nog onder controle.
Tot wij haar opgroeven. - Goed gedaan van ons.
Terug naar het kerkhof voor hun botten.
Hoe? We zitten opgesloten.
We hebben onze wapens niet eens.
De geesten zijn hier de baas en ze zijn maar bang voor één ding.
Juist. - Wat moet ik doen?
Je bent actrice, je hoeft alleen te acteren.
Ik werk bij Hooters in Toledo.
Vergeet het maar. - Er zal je niks overkomen, beloofd.
Dit is echt heel belangrijk.
We willen helpen. - Geef haar dat ding. Nee, jongens.
Waarom niet? - Omdat dit geen fantasie is.
Dat weten we. We zijn ook niet gek. We zijn doodsbang.
Als al die mensen echt gevaar lopen, dan moeten we iets doen.
Waarom? - Omdat...
Sam en Dean dat ook zouden doen.
Nee, je kunt geen Croatoan virus hebben...
daarbeneden.
Ik zou naar de huisarts gaan.
Ik wil dit niet.
Ik sta hier, lieverd. Ik let op je.
Geloof me, dit gaat werken.
Jongens.
Jongens, kom nu hier.
Jullie komen als ik jullie roep.
Begrepen? - Miss Gore?
Duwen.
Jullie zijn heel stout geweest.
Doe de deuren open.
Doe de deuren nu open.
Duwen.
Heel stout, horen jullie?
Stout, stout, stout.
Rennen.
Supernatural doet graven openmaken zo makkelijk lijken.
Maar dat is het niet. Ik moet zo overgeven.
Nee, dat doe je niet.
Even kijken. Wat nog meer?
Ik werd voor het eerst verliefd op m'n 16e.
En ging voor het eerst met iemand naar bed.
Maar toen ging ze rondvertellen dat het niet telde, dus...
Pardon, u mag echt niet gaan. Alstublieft.
Niet die deur opendoen.
Iedereen blijft hier, zei ik. Gooi wat zout voor deze deur.
Waarom krijgt Dean wel altijd bij de eerste poging vuur?
Niet doen.
Misschien had die man wel gelijk.
Misschien moeten we er toch een elastiek aan maken.
Ik moet het jullie nageven.
Jullie hebben ons echt gered.
Ik weet niet eens hoe jullie heten.
Ik ben Barnes en dit is Damian.
En jij?
Dean. De echte Dean.
Ja, tuurlijk. Ik ook. - Loop toch heen, Dean.
Maar goed, bedankt. Echt.
Je hebt het mis, hoor.
Sorry? - Over Supernatural.
Niet lullig bedoeld, maar volgens mij snap je niet goed waar het over gaat.
Is dat zo? - Luister.
In het dagelijkse leven verkoopt hij stereoapparatuur.
Ik repareer kopieerapparaten.
Onze levens stellen niets voor.
Maar Sam en Dean zijn...
elke ochtend wakker worden en de wereld redden...
een broer hebben die z'n leven voor je zou geven...
wie zou dat nou niet willen?
Daar zit misschien wel wat in.
Jullie zijn zelf ook geen slecht team.
Waar kennen jullie elkaar van? - Van internet.
De chatroom van Supernatural.
Is vast fijn, de kelder van je ouders uit, vrienden maken.
We zijn meer dan vrienden.
We zijn partners.
Doei, partners. - Doei.
Ik zal niet tegen je liegen, Sam.
De chemie tussen ons viel niet te ontkennen.
Maar als een aap op de zon, het was te warm.
Ik kan hier niet mee doorgaan.
Chuck en ik hebben elkaar gevonden.
Mijn yin bij zijn trotse yang...
en nou ja, het hart wil wat het hart wil.
Het spijt me echt vreselijk.
Zul je het wel redden?
Dat weet ik eigenlijk niet.
Ik zal een manier moeten vinden om te blijven leven.
God zegene je.
Als je nog meer boeken uit wilt geven, dan vinden we dat goed.
Echt waar? - Nee, niet.
We hebben wapens en we weten je te vinden.
Geen boeken meer. - Tot ziens.
Wacht, Sam. Nog één ding.
In hoofdstuk 33 van Supernatural: Time Is on My Side.
Er zat een meisje in, Bela? Brits, een inbreker.
Ja. - Ze stal de Colt.
Ze zei dat ze hem aan Lilith gegeven had.
Je weet toch wel dat ze loog? Ze heeft hem nooit aan Lilith gegeven.
Wat? - Heb je het boek niet gelezen?
In een bepaalde scène...
geeft Bela de Colt aan een demon, Crowley, Lilith's hulpje.
En geliefde, denk ik. - Crowley?
Had je dat niet kunnen zeggen? - Sorry, ik was het vergeten.
Ik ben niet zo'n grote fan als zij.
Vertel me alles, Becky.
Alles goed?
Ik denk het wel, ja.
Dit geloof je niet, maar ik weet iets over de Colt.
Wat? - Lang verhaal. Ik vertel het onderweg.
Waar wachten we op?
Zoals veel schrijvers begon ik te schrijven vanwege de liefde.
Ik was smoorverliefd op Nancy McKeon...
die Jo speelde in The facits of Life.
Ik heb haar wel 40, 50 brieven geschreven.
Ze schreef nooit terug.
Ik denk niet dat de Benders pakken maakten van al hun slachtoffers.
Misschien alleen wat dassen.
M'n lievelingsfilm was Beaches.
Hillary en CC waren zo moedig.
Zo sterk.
Je gaat nooit te ver in een boek. Ik bedenk het toch allemaal zelf?
Rip: BoJo Bluray sync: Pielie. Exclusief gedownload van Bierdopje.com